पक्राउ पर्लान त ३३ केजी सुनका मालीक ? अनुसन्धान को माथी तेर्सियो


Tuesday, 10 Jan, 2017 12:00 AM

काठमाडौं - सुरक्षाको सबै चरण पारे गरेर पिंगलास्थानको चोरबाटोमा ३३ किलो सुन कसरी पुग्यो भन्ने प्रश्नसँगै त्यसको मालिक को भन्ने विषयमा निकै ठूलो अनुसन्धान शुरू भएको छ । नेपाली नै मालिक हुन् भन्ने बारेमा प्रहरी विस्वस्त हँुदै गर्दा नेपालीसँग भारतीय व्यापारीले कसरी संगत गरे र त्यसलाई विमानस्थलको भन्सार र सुरक्षा दुवै अंगलाई कसरी प्रभाव पारे भन्ने विषयमा सिआइबीको अनुसन्धान अघि बढेको छ ।

विमानस्थलकोे भन्सारमा भएको एक्सरे मेसिनमा प्रहरीको पहँुच नभएपनि विमानस्थलमा खटिएको प्रहरीको नेतृत्वसँग समन्वय नै नगरी त्यो सामान आउन नसक्ने प्रश्नको निराकरणका लागि पनि सिआइवीले त्यहाँ रहेका सुरक्षाकर्मीहरूको ड्युटी प्रसंगसमेत यस विषयसँग जोडेर हेर्न थालेको छ । सूक्ष्म ढंगले शुरू गरिएको अनुसन्धानको प्रक्रिया भने नेपालको व्यापारिक घरनासँग पनि ठोक्किएको सिआइवी स्रोतले दावी गरेको छ ।

दुवईबाट आएका बाँकेका गोपालबहादुर शाहीको लगेजबाट सिआइबीले साँढे ३३ किलोभन्दा बढी सुन बरामद गरेको थियो । सुन लिन जोरपाटीमा बसिरहेका दिलबहादुर थापा र सन्तोष काप्mलेलाई पनि प्रहरीले पक्राउ गरेर अनुसन्धान अघि बढाएको छ । सिआइबी स्रोतका अनुसार पक्राउ परेका तीनै जनाले आफूहरू भरिया मात्र भएको र सुनका बास्तविक मालिक थाहा नभएको बताएका छन् । सुन तस्करहरू आफू अघि नपर्ने र सुन बोक्न अरूलाई भाडामा प्रयोग गर्ने पुरानै तरिका हो । यसमा उनीहरू पनि परेका अनुमान प्रहरीले गरेको छ । नेपालका पुराना सुन तस्कहरू पनि यसमा संलग्न रहेको दावी प्रहरी स्रोतको छ । यसअघि साढे ३ वर्षअघि पनि सिआइबीले काठमाडौंको कोटेश्वरबाट ३५ किलो सुन बरामद गरेको थियो ।

कन्टेनरमा लुकाइ ल्याएको अवस्थामा प्रहरीले ३५ किलो सुनसहित तातोपानीका ट्रक चालक निमा छिरिङ तामाङलाई पक्राउ गरेको थियो । पछि तामाङको बयानका आधारमा सुन मालिक बौद्धका ग्याम्जो लामा पक्राउ परे । मुद्दा धेरै समयसम्म लम्बियो । पछि चालक तामाङले बयान फेरे, सुन लामाको होइन भने । अदालतले लामालाई त्यतिकै छाडिदियो । चालक पनि केहीसमयपछि छुटे । ३५ किलोको सुनकाण्ड ढिसमिस भयो । सुराकी काण्डमा प्रहरी मुछिए अहिले त्यो मुद्धा अख्तियारमा चलिरहेको भएपनि त्यसलाई सामसुम पार्न खोजिएको छ ।

यसपटक भने प्रहरी २०५४ सालतिरको सुनकाण्डमा फर्किएर अनुसन्धान शुरू गर्न थालिएको छ । त्यतिबेला भन्सार विभाग प्रमुख रहेका लोकमानसिंह कार्की, अधिकृत रहेका कृपाशुर शेर्पा तथा त्यतिबेलै सुन ओसारपसारमा लागेका दीपक मल्होत्रा प्रकाश टिवेटेवालाका सम्बन्धलाई पनि सिआइवीले छानवीनको आधार बनाएको छ । पक्राउ परेका अभियुक्त मध्ये केहीले यसअघि नेपालकै मोवाइल कम्पनीको मालिलको सहयोगमा ३ सय किलो सुन भारत लगेको बयान प्रहरीलाई दिएपछि सिआइवीको अनुसन्धानमा दिपक मल्होत्रा तानिएका हुन् । यद्यपि यो विषयलाई प्रहरीले कही कतै हल्ला गर्न चाहेको छैन । त्यसपछि प्रहरीले माओवादी द्वन्द्वकालमा भएको सुन तस्करी र पछिल्लो ०६७ पछिको तस्करीलाई पनि एकै स्थानमा राखेर अनुसनधान गर्न थालेको छ । र विमानस्थलको सुरक्षा जिम्मा लिएर बसेका गोविन्द निरौलालाई आन्तरिक रूपमै स्पष्किरण लिएर सुरक्षा कमजोरीको विषयमा सचेत समेत गराउदै प्रहरी प्रधानकार्यालय तान्ने तयारी गरेको स्रोतले जनाएको छ ।
जनप्रहार साप्ताहिकबाट

बिचार

उच्च अधिकृतहरूको राजनीतिमा घुन भएर पिसिन लागेका विचरा दुई डिएसपीहरू

हालै दुई जना डिएसपी नवराज सिलवाललाई हराउन खटिए भन्ने समाचार भाइरल भएको छ । मेरो विचारमा यो हुन सक्ला तर त्यसको उद्देश्य ती दुई डिएसपीको महत्वांकाक्षाभन्दा पनि तिनका उच्च प्रहरीका महत्वांकाक्षाले तिनलाई खटाएको हुनुपर्छ । उच्च प्रहरी जो नवराजसँग डराउँछन् वा घृणा गर्छन् वा सिलवालसँग दुश्मनी छ, तिनले आफ्ना स्वार्थका लागि नवराजलाई हराउन खटाएका हुन सक्छन् । तर के ती उच्च प्रहरीको मात्र नवराज हराउने महत्वांकाक्षा होला र रु त्यसमा नवराजको विरोधी दल र नवराज बिगार्न प्रत्यक्ष संलग्न नेता पनि हुन सक्छन् । त्यो नेताका लागि उच्च प्रहरी अधिकृतले डिएसपी खटाएको पनि हुनसक्छ । अझ त्यतिमात्र होइन तस्कर, अपराधी जसका विरुद्ध नवराजले एक्सन गरे तिनीहरू पनि त उनलाई हराउन चाहन्छन् र त्यस्ता अपराधीसँगै उच्च प्रहरीहरूको साँठगाँठ हुन पनि त सक्छ नी । धेरै प्रहरीहरूको पैसा व्यापारीहरूले प्रयोग गरेको र कतिपय अपराधमा संलग्न भई काम गरेको समाचारहरू पनि बाहिर आएकै हुन् । कतिपय समाजमा इमानदार कहलाएका प्रहरी कर्मचारीहरू भित्र–भित्र डरलाग्दो रूपमा पैसा कमाई बसेका छन् भन्ने पनि चर्चा चलेकै छ । अस्पताल, हाउजिङ्ग, बालुवा ठेक्का–पट्टा, शैक्षिक संस्थानलगाएत काममा लगाउने सम्मको कुरा उच्च दर्जाबाट हुने गरेको सुनिएकै हो ।

शेरबहादुर देउवाका प्रतिस्प्रर्धी खगराज भट्टले मतदातालाई लेखे मार्मिक पत्र

म व्याक्तिगत रुपमा कसैलाई गाली र अपमान गर्न चाहान्न् । तर जनताले अब निर्मम निर्णय लिनैपर्छ यसपटक । हो निसन्देह म तेस्रोपटक तपाईको मतका लागि चुनावी मैदानमा छु । मैले डडेल्धुराको विकासका लागि केही योजना सार्वजनिक गर्दा मेरा प्रतिद्धन्द्धी साथीहरुबाट म विरुद्ध नियोजित प्रहार गर्ने,मेरो राजनीतिक जीवनमा दाग लगाउन खोज्ने प्रयास भइरहेकोप्रति म दुख व्यक्त गर्दछु । मैले कहिले पनि पद,पैसा,पावरका लागि कहिल्यै कसैसंग सम्झौता गरिन । बरु यो वा त्यो बाहनामा मलाई निर्वाचन लड्नबाट रोक्ने,पैसालाई खरिद गर्ने र भनेजति पैसा दिने प्रस्ताव कतिपय ठाउँबाट आएकै हो ।
 

महत्वपूर्ण वेबसाइट

Top