अहिलेकि मोनिका उहिलेकि नताशा


Thursday, 25 Aug, 2016 12:00 AM

रवि धामी
संसारकै शक्तिशाली राष्ट् संयुक्त राज्य अमेरिकाकी नागरिक नताशा त्यहि मुलुककि आर्कि चेली मोनिका । दुवैमा कुनै फरक छैन । दुवै जनाले अमेरिकाको सुखसयलको मज्जा लुटेका छन । उनिहरुलाई लाउन खानमा कुनै कमि छैन । काम गर्दा पनि उनिहरु मन लागे गर्छन मन लागे गर्दैनन् । मोनिका शिक्षिका हुन त नताशा व्यापारी फरक त्यति नै हो । तर उनिहरुको मुटू फराकि छ । शरिरले धनेसम्म नतासा नेपालका डाडापाखा धाउने हैयित राख्छिन, नेपालका संस्कृती जगेर्ना गर्न र त्यसमा सहभागिता हुनु उनको पहिलो प्राथमिक्ता हो । मस्किलले दुई वर्ष नेपालमा व्यतित गरेकि नताशाकालागी हिमाल, पाखा पधेरो नेपालका लागी विरानो लाग्दैन । उनलाई नेपाली भाषा बोल्न र नेपाली संस्कृतीमा हुर्कन उनलाई बिरानो लाग्दैन ।

ठिक विपरित मोनिका हेराण्डकालागी नताशा भन्दा नेपाल नौलो हो । जीवनका ३३ सौं वसन्त पार गरेपछि पहिलो पटक नेपाल आई पुगेकि मोनिकाकालागी भाषा संस्कृती रहनसहन सबै फरक । म्यारिल्यण्डमा बसोबास गर्दै आएकि मोनिकाकालागी नेपाल भन्ने देश एउटा शब्दकोषमा सिमित थिया । ज्यादैन भन्दा भन्दै पनि नताशाले उनलाई नेपाल आफैमा प्यारो लाग्दै गयो अनि प्यारो नेपाल उनको भ्रमणको पहिलो नम्वरमा दर्ज भयो ।

हो, २०७२ वैशाख १२ गते नेपालमा आएको विशानकारी भुक्म्पपछि नताशा र मोनिका संगसंगै जोडिए । नताशालाई २० वर्षे पुरानो नेपालको मायाले मोनिकालाई पनि डोर्यो । २० वर्षअघि विश्व विद्यालयको अध्यननको सिलसिलामा सन १९९५ मा पहिलो पटक नेपाल आएकि थिईन नताशा । त्यो बेला अधिक समय ललितपुरका शाक्यहरुसंग बसेर मुर्तिकला सिकेकि नताशा जब पहिलो पटक पश्चिम नेपालको लमजुंगस्थित दुराडांडा पुगिन अनि उनलाई नेपाली संस्कृती र परम्पराले आफुसंग तान्यो उनि नेपालप्रति आक्रषित भईन । दुराडाडामा शिवराज पौडेलको घरमा तीनसाता बिताएकि नताशाकालागी नेपाल चिनाउने खास माध्यम बन्यो । दुराडाडाको संस्कृती र त्यहांका वासिन्दाको अत्यधिक माया र सद्भावलाई नताशालाई त्यतिबेला विथल्यो जतिबेला नेपालमा निनाशकारी भुकम्पले हल्लायो । सारा संसार नेपालका भुकम्प पिडितकालागी हातहरु फैलाउदैथियो नताशाका हातपनि संगै अघि बढे र उनको सपनालाई सकार पार्ने काममा खटिए तिनै दुराडाडाका शिवराज पौडेलका नाती विवेक पण्डितका हात पनि ।

दक्षिण भारतको एउटा विश्वविद्यालयमा पढ्दै गरेका विवेकसंगको नेपालमा गएको भुकम्पपछिको पहिलो सम्पर्क र तिनै विवेकको योजनामा अहिले लमजुंगकै राईनाशकोटमा पुर्ननिर्मा हुदै छ पर्यटकिय गाउ ।

सन २०१६ जुनको अन्तिममा संयुक्त राज्य अमेरिकाको जर्जियास्थित एटलान्टा शहरमा नेपाली समुदायको पुरानो सामाजिक संस्था एसोसिएसन अफ नेप्लीज ईन अमेरिकाज एएनए को ३३ औ वार्षिक साधाहरण सभामा अतिथिका रुपमा सहभागि हुने अवसर प्राप्त भयो । संस्थाका अध्यक्ष दाई रोजर अधिकारीको आग्रहमा व्वस्थापिका संसदको विकास समिति सदश्य दाई रविन्द्र अधिकारीको अगुवाईमा संसल सदश्य गगन थापा, कान्तिपुर टेलिभिजनका आदरणिय दाई भुषण दाहाल र सिनेकर्मी नगमा श्रेष्ठ एटलान्टा पुगेका थियो । कार्यक्रमकै दौरानमा भोकले तिर्खाएकि नताशा खानेकुरा खोृज्दै जांदा सोहि कार्यक्रममा सहभागी ताप्लेजुंगका खेम भट्टराइको सम्पर्कमा पुगिन । खेम भाईले नताशालाई होटलमा पुर्याएर खाना खुवाए । खाना खाएर कार्यक्रम स्थलमा पुग्ने बेला हतारिदै खेमले भने उ अमेरिकन नागरिक उसले नेपाली समुदायमा भुकम्पपछि आफ्नै प्रयासमा ठूलो काम गरेकि रहेछ यसलाई मिडियामा ल्याउनु पर्यो । अनि भयो नताशा र मेरो आमने समने ।

कारण थियो अमेरिकामा कार्यरत नेपालको एक प्रमुख राजनितिक दलको भगेनि संस्थाले हजारौ डलर उठाएर आफु खुशी गरेको अनि एउटा अमेरिकि चेली आफ्नो पहलमा नेपालमा सकेसम्म बढी भन्दाबढी राहात पुर्याउन अग्रसर ।

नताशासंग एटलान्टामा भएको भेट न्युयोर्कमा गएर फेरि दोहरियो । तर नताशासंगै जोडिएकि मोनकासंग भने नेपालमा आएर एकै पटक सम्बन्ध जोडियो । शरिरले धाने पनि नधाने पनि घन्टौ हिडेर मोनिका राईनासकोट पुगिन अनि थाहा भयो नतासा किन आफ्नो व्यस्त समयलाई पर्वाह नगरि राईनासकोटलाई सुम्पिदैछिन भनेर । भारि ज्यानलाई लिएर राइृनासकोट हिडेकि मोनिकालाई लम्जुंग सदरमुकामबाट पैदालयात्रा गरेर राईनासकोट पुग्न धौ धौ पर्यो । संगै रहेका  सर्वोदय सेवाश्रमका अध्यक्ष कृष्ण ओलिया सरको निर्देशन अनुसार उकालो हिडेका हामीलाई राईनासकोट पुग्न आढे आठ घन्टा लाग्यो अरुलाइृ मात्रै चार घन्टा लाग्थ्यो ।वर्षअघि नताशालाई राइृनासकोट पुग्न पनि त्यतिकै समय लागेको थियो तर यस पटक उनि सबै भन्दा अग्र भागमा हिडेकि थिइन । भरियालाई समेत पछि पारेर उनि अग्र भागमा हिड्न पाउन उनि गर्व गर्थिन । किन भने अघिल्लो पटकको हिटाृमा उनको पनि भारि शरिर थियो  यो पटक उनले दश किलो भन्दाबढी घटाएकि थिईन ।

राईनासकोटमा नतासा , मोनिकाले भुकम्प पिडितहरुकालागी १७ वटा अत्याधुनिक त्यो पनि पुरै पर्यटकिय घरहरु निर्माण गर्दै थिए । एक वर्षअघि शुरु भएपनि नाकावन्दि लगायतका कारणले निर्माणमा ढिलाई हुला खिन्न बनेका उनिहरु आफुले निर्माण गर्दै गरेको गाउको पुर्ननिर्माण हेर्न सकि नसकि उकालो उक्लिदै थिए । अन्नपूर्ण पोष्ट दैनिकका लम्जुंग सम्वाददाता दिपक अधिकारी र कान्तिपुर टेलिभिजनका ऋषि अधिकारी पनि साथमै थिए ।

कुरो घर बनाउनु र वस्ति बसाउनुमा मात्रै सिमित छैन छ त केवल यहां नैतिक्ताको । अमेरिकामा एउटा विश्वासिलो संस्था जुन संस्थामा सयौं जना सदश्य छन । सो संस्थाले भुकम्प पिडितकालागी भनेर उठाएको ५० हजार भन्दा धेरै पैंसाको हिसाव वेवारिसे बनाएको छ । जुन संस्था नेपाली कांग्रेस निकट भएकोमा आफुलाई गर्व गर्छ । तर त्यहि देशका  दुई नागरिक आफ्नो छाक टारेर नेपाली जनताको दुखमा मलहम पट्टि लगाउछन त्यो पनि सकि नसकि आफै गाउ पुगेर आफुले शुरु गरेको कामको निगरानि गर्दन । कुरो नैतिक्ता र विश्वासको हो । मैले आज त्यहि नैतिक्ता र विस्वासलाई जोड दिदै यो स्तम्भ लेखे । फेरि पनि मौका छ नेपाली कांग्रेस निकट भनिएका महासयहरु हो भुकम्प पिडितका ननाममा जो कोहिले उठाएर खाएको त्यो हजारौ डलरको पारदशीृता देखाउने हो भने तिमिहरुले दुई अमेरिकि चेली नतासा र मोनिकासंग सहकार्य गर्न किन हच्किचिने । यदि साहस छ,, फेरी मौका छ, यदि पचाउन नै खोजेको हो भने तिनै नतासा र मोनिकाहरुले हिसाव खोज्ने बेला आउने र तीनै राईनासकोटका नागरिकहरुले तालि पिट्ने र अगुल्टो हिर्काउन दिन नआउन समयमै चेतना भया ।
 

बिचार

आईजीपी नियुक्ती र विगतको विचौलीयाको हरकत

कसैको विरोध वा समर्थन होईन यर्थात अनुभूति हो, नागरिको वहुमतको भोटवाट जितेका नेता र सरकारले गरेको निर्णय विरुध्द गएन तर मेरो कमजोरी होईन र नामर्दी पन होईन । जन्म घर त मेरो पनि सुपक्षे हो ! आज कीन सुपक्षेको नाम गासीयो ? अचम्मै लाग्यो ! सुरक्षा सेवा देशको हो राजनैतिक लाभका अर्थ र चर्चाको पनि अनुसन्धान हुन पर्दछ । सक्षम र सवल भएकोले एआजी हुदा सम्म घुष खुवाउनु परेन, मिर्ठाइ र हुस्की लीएर चाही गए वढुवा पछि । सवैै नेता, सवै प्रहरी वदमास छैनन तर उत्तरदायी विधिको सुशासनको खडेरी छ।अदालत कीन गईएन त्यसको वारेमा चर्चा पछि गर्ने छु समय सन्दर्भमा । यर्थात पस्किन भाषा शव्द केलाउनु नपर्ने महशुस गरेर लेखको रचनाक्रम ख्याल नगरी प्रस्तुत गरे आफ्नै फेशवुकमा किनकी ठूला पत्रिका छपाउन समय, सम्वन्ध, स्रोत वढी लाग्ने हुदा र सेन्सर हुदो रहेछ । लेखाईएका खवर टिप्पिणी रातारात छापिन्छन । ईतिहास लेखि सकेको हुन्छ । यो आवेस वा कुण्ठा होईन ।

कांग्रेस सभापति शेरबहादुर देउवालाई खुल्लापत्र

अहिले तपाईंकै अहंकारका कारण नेपाल प्रहरीभित्र आईजीपी चयन प्रक्रिया रमिता जस्तो भएको छ । आईजीपी विवाद अहिले सर्वोच्च अदालतमा पुगेको छ । अपराधीलाई कानुनको कठघरामा पु¥याउने प्रहरी स्वयं नै न्याय माग्दै अदालतको ढोका ढक्ढकाउनु परेको अवस्था छ । नेपाल प्रहरीमा विगतदेखि नै राजनीतिकरणले विकृति निम्त्याएको थियो नै । यो पटक कांग्रेसका गृहमन्त्री रहेका विमलेन्द्र निधिले वरीयता र कार्यकुशलताका आधारमा निर्णय गरौँ भन्दा क्षेत्रीयतालाई काखी च्याप्ने तपाईंको निर्णयले गर्दा प्रहरीमा चेन अफ कमाण्ड कायम गर्ने गरिमा जुन नेपाली कांग्रेसले पाउने थियो त्यो पनि गुमेको छ । अझ सुरक्षा निकायमा अनावश्यक हस्तक्षेप र भागबण्डाको राजनीतिले जनतामा कांग्रेसको साख गिरेको छ ।

महत्वपूर्ण वेबसाइट

Top