भाईप्रति प्रचण्डको यस्तो अविश्वास किन ?


Tuesday, 12 Sep, 2017 12:00 AM

काठमाडौं - राजनीति र सत्तामा भाईहरूको विश्वास गरेका कारणले जङ्गबहादुर राणाले छोरासम्म गुमाउनु परेको थियो । विरासतमा छोरालाई उभ्याउन लागेको अभियोग लगाउँदै जङ्गबहादुरका छोरा जगतजङ्ग लगायत उनका सन्तानलाई शम्शेर खलकले हत्या गरेको इतिहाँसहरूमा छन् । सत्ता र शक्तिका लागि भाईले दाजुको हत्या गरेको इतिहाँस नेपाली राजनीतिमा कसरी बिम्बित हुन्छ त ? तर, त्यहि जङ्गबहादुरको खाँचो देखेका नेकपा माओवादी केन्द्रका अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल प्रचण्डले पनि छोराछोरीको राजनीतिक भविष्य गुम्ने देखेपछि आफ्ना भाई नारायण दाहालमाथि अविश्वास गरेका छन् ।

नारायण दाहाल चितवनका इञ्चार्ज हुन् । तर, अब भाइप्रति उनको विश्वास गुमिसकेको उनको घोषणाले प्रतित गरिसकेको छ । ‘म चितवनबाट चुनाव लड्छु’, उनले घोषणा गरिसकेका छन् ।

प्रचण्डले चितवनमा आफ्नो राजनीतिक विरासतको उदय गराउने प्रयत्न भने केही महिनाअघिमात्र गरेका होइनन् । यो एक वर्षअघिदेखिको योजनानुसारको घोषणा हो । काठमाडौं, सिरहा या रोल्पामा हार्ने त्रास भन्दा पनि राजनीतिक विरासत निर्माणका लागि उनी चितवनबाट लड्दैछन् । आफु शक्ति केन्द्र र कार्यकारी पदमा रहँदा चितवनसँग उनको प्रत्यक्ष सम्बन्ध बलियो नहुनुको कारणका विकल्पमा पनि उनी चितवन छिरेका हुन् । ‘अब जन्मथलोबाटै चुनाव लड्छु । एक ठाउँमा लड्ने भएकाले चितवन फर्किएको हुँ ।’, उनले पत्रकार सम्मेलनमा भने ।
प्रचण्डको यो घोषणा माओवादी केन्द्रको नेतृत्वभित्रको पारिवारिक राजनीतिको चिरफार पनि हो । चितवनको राजनीतिलाई प्रचण्ड परिवारमा नारायण दाहालले मात्र उपयोग गरेका थिए । ‘चितवनको संगठनको कुरा होइन उद्योग वाणिज्यदेखि हरेक कुरामा नारायण दाईको मनोपोली बढेको सवैले ठानेका थिए त्यसकारण त्यहाँ हस्तक्षेप गर्ने बेला आएरै यो निर्णय भएको हो ।’, प्रचण्डनिकट स्रोतले भन्यो,‘रेणु दाहालले जित्दा जित्दै हार्ने परिस्थिति झन्डै आएको थियो, त्यसमा पनि नारायण दाईको भुमिका देखियो ।’

प्रचण्ड सानो घेरालाई मात्र विश्वास गर्छन् । उनी परिवारभन्दा अरूलाई विश्वासमा लिन सक्तैनन् । त्यसकारण आफ्ना स्वकीय सचिवहरूको घेरामा छोरालाई युद्धकालदेखि नै अहिलेसम्म राखिरहेका छन् । खासगरी पहिलो पाइला रेणु दाहालको भरतपुरको उम्मेदवारीमार्फत राखे । त्यहाँ माओवादी केन्द्रका कार्यकर्ताले त सहयोग गरे तर भित्रि रूपमा नारायण दाहालको असहयोग रह्यो । बालुवाटार र लाजिम्पाटसँग चितवनको सोझो कनेक्शनमा रेणु देखिने भएपछि नारायणले भतिजि हराउनका लागि एमालेसँग निक्कै गोप्य छलफल चलाएका थिए । ‘रेणु दाहाल हराएपछि प्रचण्डको चितवन आउने सपना तुहिने र माओवादीको चितवन राजनीतिमा आफु हावी भइरहने उनको योजना नै थियो तर त्यो सबै उल्टो भयो’, प्रचण्डनिकट स्रोतले भन्यो,‘यसको खबर अध्यक्षलाई बारम्बार भएको हो । तर, जब मतपत्र च्यातिएर विवाद आयो त्यसबेला नारायण दाहालको निस्क्रियता देखेपछि उहाँले बुझिसक्नु भएको थियो ।’

त्यसो त राजनीतिक विरासत लामो बनाउनका लागि पनि प्रचण्डले आफूलाई चितवमा उभ्याएका हुन् । राजनीतिक उत्तराधिकारीका रूपमा नारायण दाहाललाई हटाउँदै रेणु दाहाललाई चितवन छिराएका प्रचण्डले अबको विरासतको राजनीति त्यहिँबाट थाल्दैछन् ।
प्रदेश र संसदको चुनाव मंसिर १० र २१ मा गर्ने निर्णय भइसकेको छ र चितवनमा तीन वटा निर्वाचन क्षेत्र बनेको छ । त्यसमध्ये एउटामा प्रचण्ड लड्नेछन् ।

 

बिचार

उच्च प्रहरी साथीहरूले बुझ्नु पर्छ, साथी खुसीका श्रोत हुन्

हामीले यसो गर्दा हाम्रो एउटा साथीको जागिर जान्छ भन्ने संवेदना उनीहरूमा पटक्कै भएन । बिल्कुलै संवेदना शून्य । न माया, न दया, केवल रिस, ईष्र्या, डाहा, छटपटी मानौँ जंगली जनावर झै हिंस्रक । आफ्नै ब्याचको एउटा साथी जो यो समयमा पदोन्नती भएन भने जागिरबाटै बाहिरिन सक्छ, त्यो अवस्था देख्दा हिजो सँगै थालमा खाएका एउटै व्याचका साथीहरूलाई पनि पीडा हुनुपर्ने हो तर यस्तो हुँदो रहेनछ । उल्टो त्यसलाई अवकाश गराई आफु त्यो पदमा जाने होड पो चल्दो रहेछ । मैले आफ्नै आँखाले देखेँ कि मानिस एक तह पदोन्नतिका लागि कतिसम्म निच हुन सक्दा रहेछन् । तर फेरि सोच्छु यी व्यक्ति कुनै बेला मेरा साथी थिए, हामी सँगै हास्थ्यौँ, खेल्थ्यौँ, रमाउथ्यौँ । फेरि आज यिनीहरूनै मलाई जागिरबाट निकाल्न किन यति धेरै उद्दण्ड किन भए ? के यी व्यक्ति नै खराब थिए ? वा म खराब थिएँ ? वा त्यो पद खराब थियो जुन पदले साथीहरूलाई नै दुश्मन बनायो ? अन्तमा म निष्कर्षमा पुग्छु कि वास्तवमा त्यो पद नै खराब थियो र त्यो पदमा पुग्ने चाहनाले नै उनीहरूलाई साथीसँग दुश्मन हुनमात्र तयार पारेन बल्की अनैतिक भएर आत्मसम्मान गिराउनसमेत तयार बनायो । म फेसबुक हेर्दै थिएँ ।

समाचार स्रोतको संरक्षण

पत्रकारलाई समाचारको स्रोत खुलाउन नपर्ने उन्मुक्ति किन दिइयो भन्नेतर्फ पहिला चर्चा गरौँ । एउटा कानुन व्यवसायीले आफ्ना सेवाग्राहीलाई दिएको कानुनी परामर्श अदालतमा समेत खुलाउन बाध्य हुँदैन । यस्तो कार्य प्रिभिलेज कम्युनिकेसन हो र यो गोप्य विषय हो । वकिलले के राय दियो भन्ने कुरा न त कानुन व्यवसायीले बताउन पाउँछ न त पक्षले नै । सांसदले संसद्मा बोल्दा कुनै रोकतोक नलाग्ने कारण पनि त्यही हो । संसद्मा बोल्दा कारबाही हुने अवस्था आउने हो भने स्पष्ट रूपमा बोल्न सक्दैन भनेर नै संसद्मा दिएको अभिव्यक्तिका कारण कुनै सजाय गरिनेछैन भन्ने व्यवस्थासहितको विशेषाधिकार राखिएको हो । चिकित्सकले उपचारका क्रममा दिएको स्वास्थ्य सल्लाह र रोगबारे सार्वजनिक गर्न पाउँदैन किनभने एक त ती बिरामी व्यक्तिको गोपनीयताको अधिकार छ भने अर्कातिर डाक्टरको पेसागत आचारसंहिता । त्यस्तो गोपनीयता सार्वजनिक गर्न थाल्ने हो भने चिकित्सकप्रतिको विश्वास धराशयी हुनजान्छ ।

महत्वपूर्ण वेबसाइट

प्रशासन View More..

Top