महतोको ‘गैरकानुनी’ बोलबाला, श्रीमतिको नाममा कानुन मिचेर व्यापार


Tuesday, 29 Nov, 2016 12:00 AM

काठमाडौं - पैसावाल र शक्तिकेन्द्रको वरिपरि नै रहेका व्यक्तिले कानुनको खिल्लि उडाउने गरेको तथ्य सावित गर्दै गैर आवासीय नेपाली संघका पूर्वाध्यक्ष उपेन्द्र महतोले आफ्नो श्रीमतिको नाममा गैरकानुनी धन्दा सुरु गरेका छन् ।

नेपालको सवैभन्दा ठूलो मिडिया हाउस कान्तिपुर पव्लिकेसन्स्का मालिक कैलाश सिरोहियासँग समेत उठबस रहेका महतोले श्रीमति समता प्रसादका नाममा आयुर्वेद उद्योगको गैरकानुनी काम गरिरहेको खुलेको छ ।

 सेवामुलक संस्थाको नाममा महतो श्रीमति समताका नाममा दर्ता रहेको उद्योगले नाफामुलक काममा हात हालेको छ । त्यसको तथ्य महतोले भारतीय योग गुरु रामदेवलाई नेपाल भित्राएर लगानी भएको अवगत गराउने क्रममा खुलेको हो ।

रामदेवले नेपाली १० हजार युवालाई रोजगारी दिने गरी पतञ्जली उद्योग नेपालमा खोल्न लागेको जानकारी दिएका थिए । अहिलेसम्म डेढ अर्ब लगानी भइसकेको जनाइएको उक्त उद्योगमा महतोको पैसा लगानी छ । पतञ्जलीले नेपालमा अरबौंको व्यापार अहिले पनि गरिरहेको छ । अब खुल्न लागेको उद्योग त झन कानुन विपरित रहेको खुलेको हो ।

लगानी गर्नुअगावै विदेशी लगानी तथा प्रविधि हस्तान्तरण ऐन २०४९ वा लगानी बोर्ड ऐन २०६८ अनुसार स्वीकृति लिनुपर्ने भए पनि त्यो नलिई आर्थिक कारोबार गरेका छन् । अनधिकृत रुपमा सञ्चालन हुन लागेको उक्त उद्योगको उद्घाटन राष्ट्रपति विद्यादेवी भण्डारीले गरेकी थिइन् भने प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल प्रचण्ड पनि कार्यक्रममा सहभागी हुन वीरगञ्ज पुगेका थिए ।

भारतीय सत्तामा सिधा सम्बन्ध रहेका रामदेव भारतीय जनता पार्टीका लागि चुनावका बेला खटिएका थिए । भारतीय संस्थापनसँग सम्बन्ध बढाउनका लागि सरकारले पनि रामदेवको उद्योगको बारेमा मौनता देखाएको हो, जहाँ महतोको गैरकानुनी लगानी व्यापक रहेको छ । ‘महतोले यस्ता धेरै चिजमा लगानी गरेका छन्, उनको शक्तिकेन्द्रमा पहुँच भएका कारणले नै सामाजिक सेवाका नाममा नाफामुलक संस्था चलाइरहेका छन्’, स्रोतले भन्यो । महतोको कान्तिपुर टेलिभिजनमा पनि लगानी रहेको थियो । उनले सिरोहियासँग पनि आर्थिक सम्बन्ध रहेको बताइन्छ ।  

उद्योग विभागका अनुसार रामदेवले कुनै पनि उद्योगमा लगानी गर्ने अनुमति नै लिएका छैनन् । २०७१ भदौ २४ गते समताको नाममा शतप्रतिशत स्वदेशी लगानी रहने गरी उक्त कम्पनी उद्योग विभागमा दर्ता भएको थियो । रामदेवले भने उक्त कम्पनीमार्फत आफूले नेपालमा लगानी थालिसकेको दाबी गर्दै लगानी रकम ५ अर्ब पु¥याउने घोषणा गरेका थिए । पतञ्जली नेपालले सरकारलाई कर तिरेको प्रमाणहरु पनि अहिलेसम्म फेला परेको छैन । ‘खासगरी लगानीमा नै विवाद देखिएका कारण करको कुरा पनि ओझेलमा परेको छ’, स्रोतले भन्यो,‘अझ लगानी भित्राउने कुरा आइरहेको छ, यो कानुनसम्मत अहिलेसम्म देखिएको छैन ।’

त्यसो त नेपालका शक्तिकेन्द्रलाई रामदेवले फनफनी घुमाएका छन् । महतो रामदेवलाई स्वागत गर्नका लागि विमानस्थलसम्म पुगेका थिए । महतोको सिफारिसमा राष्ट्रपतिदेखि प्रधानमन्त्रीसम्म रामदेवको कार्यक्रममा पुगेका हुन् । त्यसो त रामदेवले चलाएको शिविरमा नेपालमा नेताहरु झलनाथ खनालदेखि उपेन्द्र यादवसम्म पनि लुरुलुरु पुगेका छन् । नेपालमा भारतीय कम्पनीहरुको लगानीमा सरकारले पनि वैधानिकताको ख्याल गरेको छैन । भारतीय कम्पनीसँग मिलेर नेपालका शक्तिकेन्द्रमा रहेका व्यक्तिहरुले निरन्तर राज्यलाई लुटिरहेका छन् ।
‘विदेशी नागरिकले नेपालमा कुनै उद्योग खोल्नुपूर्व उद्योगमन्त्रीले अध्यक्षता गर्ने औद्योगिक प्रवद्र्धन बोर्ड वा प्रधानमन्त्रीले लगानी गर्ने लगानी बोर्डबाट लगानी रकम स्वीकृत गराउनुपर्छ रामदेवले अहिलेसम्म यी दुवै निकायबाट लगानी स्वीकृत गराएका छैनन् ।

त्यसो त नेपालमा रहेका जडिबुटीदेखि आयुर्वेदिक औषधीको खानीलाई भारतसम्म विस्तारका लागि रामदेवको यो लगानीको कुरा आएको उच्च अधिकारीहरुले बताएका छन् । नेपाल सरकारले लगानी गर्नुपर्ने ठाउँमा भारतका आमुख व्यक्ति र उनको कम्पनीको नाममा लगानीका कुरा खुलेआम भएका छन् । त्यसमा नेपालमा रहेका भेट्रान गैर आवासीय नेपाली संलग्नता देखिनु उचित नभएको ति अधिकारीले बताए ।

रामदेवको हरेक कार्यक्रममा राष्ट्रपति, प्रधानमन्त्रीदेखि नेताहरू र सरकारका उच्च अधिकारीहरू सहभागी हुने गरेकाले उनको गतिविधिमा सरकारी कर्मचारीले प्रश्न गर्न सकेका छैनन् । कुनै विदेशीले कम्पनी वा उद्योग खोल्नका लागि विदेशी लगानी तथा प्रविधि हस्तान्तरण ऐन २०४९ वा पछिल्लो समय लगानी बोर्ड ऐन २०६८ को व्यवस्थाअनुसार लगानीको अनुमति लिनुपर्ने कानुनी प्रावधान भएपनि यसको नजरअन्दाज गरिएको  छ ।

Related News

बिचार

किन सफल हुँदैनन् गृहमन्त्री ?

यतिवेला ऊर्जा मन्त्रालयमा सफल भएका जनार्दन शर्मा गृहमन्त्री छन् । उनले गृहमा नियुक्त भएको भोलिपल्टै गृह प्रशासन र प्रहरीमा आमूल परिवर्तनको उद्घोष गरे । उनको पहिलो उद्घोष त सरुवा, बढुवामा चलखेल र सिफारिस बन्द गर्ने थियो । बढुवाका लागि नेताको सिफारिस गर्ने प्रहरीको नम्बर नै घटाउनेसम्मका ‘क्रान्तिकारी’ गफ गरे । तर, व्यवहार भने घोषणा अनुसार गरेनन् । प्रहरीको सरुवा–बढुवामा चरम राजनीतिक हस्तक्षेप देखिएको छ । हचुवाका भरमा सुरक्षासँग सम्बन्धित महत्वपूर्ण निर्णयहरू भएका छन् । प्रहरीमा इमानदार र क्षमतावान्भन्दा नेताहरूलाई खुसी बनाउने अधिकृतहरू हाबी भएका छन् । एक नम्बरमा एआइजी बनाइएका बमबहादुर भण्डारीलाई मुख्यालयमा थन्काएका छन् । राम्रा एआइजीहरूलाई मुख्यालयमा राखेर खराब रेडर्क भएका एआइजीलाई प्रदेश इन्चार्ज बनाएर पठाइएको छ । एसएसपीको सरुवामा पनि धेरैजसो बदनामहरूले नै अवसर पाएका छन् । धनुषाजस्तै हरेकजसो जिल्लामा नेताले आफ्ना विश्वासपात्र प्रहरी प्रमुख लैजान थालेका छन् । ऊर्जामै जस्तै गृह प्रशासनमा ‘उज्यालो’ छर्ने अपेक्षा गरिएका शर्माले तीन महिनाको कार्यकालमा प्रहरी संगठनभित्र अपेक्षा अनुसारको काम गर्न सकेनन् ।

सेनालाई सधैँ शंका किन ?

 मनोबलबिनाको फौज भिडसरह हुनेछ। सिपाहीको मनोबल परिवारसँग पनि जोडिएको हुन्छ। सिपाही भनेको दर्जा होइन, यो सैनिक पेसा हो। तसर्थ वर्षको ११ महिना ब्यारेक बस्नुपर्दा र शान्ति सेनामा जाँदा वर्षको १२ महिनै विदेश बस्दा आफ्ना घरपरिवारसँग रेडियोमार्फत सन्देश प्रवाह गर्ने काम हुनु जरुरी छ। सकिन्छ भने निःशुल्क टेलिफोन सेवा प्रदान गरिनैपर्छ। यद्यपि त्यसभन्दा रेडियो सस्तो पर्न जानेछ। अर्को कुरा, हाल सेनामा तलदेखि माथिसम्मका दर्जाहरू शिक्षित भएका र साहित्य सिर्जना, इतिहास लेखन, सैनिक अभ्यासका सम्झनाहरू लेख्न र पढ्न रुचि राख्ने धेरै भएकाले त्यस्ता प्रतिभाहरूबाट लेख–रचना संकलन गरी प्रसारण गर्दा अझै गौरव गर्नेछन्, फौजले। त्यसै गरी संगीत र गायन क्षेत्रमा रुचि राख्ने फौजलाई पनि रेडियोमार्फत आफ्नो प्रतिभा प्रष्फुटन हुन दिनु जरुरी छ।  नेपाली सेना, नेपाल प्रहरी र सशस्त्र प्रहरी ब्यारेक बस्ने राष्ट्र सेवकहरू भएकाले ती अंगहरूमा आ–आफ्नो टेलिभिजन, रेडियो लगायतका सञ्चारमाध्यम हुनु नितान्त ढिलो भइसकेको छ। नेपाल सरकार, आम नेपाली, नेपाली पत्रकार जगत्, प्राज्ञ, विज्ञले सेना–प्रहरीको ब्यारेक जीवनको कष्ट बुझेर यस पक्षलाई सहयोग गर्नुपर्छ।

महत्वपूर्ण वेबसाइट

Top